• klaudiaput005

Od Ambitnych celów do Nerwicy Natręctw

Zaktualizowano: kwi 8

Jak sobie z nią radzić? Kiedy udać się do specjalisty?


Przyczyny Nerwicy:

Kluczowymi przyczynami nerwicy są nieuświadomione konflikty wewnętrzne, wewnętrzna niezgoda. Życie w dzisiejszym świecie niesie ze sobą dużo sytuacji stresogennych. Każdego dnia spotykają nas trudne decyzje i sytuacje na które nieraz nie mamy wpływu, przeżywamy różnorodnych emocji których nie zawsze rozumiemy a tym samym z którymi nie zawsze potrafimy sobie poradzić. Implikuje to w nas stres, który może prowadzić do odczuwania lęku a w konsekwencji do nerwicy. Podatność na zaburzenia nerwicowe wiąże się z współwystępowaniem różnych czynników takich jak temperament, relacja z rodzicami czy własne doświadczenia.


Objawy Nerwicy? Objawy nerwicy są różnorakie w zależności od jej rodzaju i stopnia nasilenia. Według klasyfikacji ICD- 10 rozróżnianie są następujące typy zaburzeń nerwicowych. Zaburzenia lękowe, które występują pod postacią różnych fobii. Jej głównym objawem jest uporczywy lęk przed określonymi sytuacjami, zjawiskami bądź przedmiotami. Zaburzenia obsesyjno - kompulsywne przejawiające się jako nerwica natręctw pod postacią natrętnych myśli i rytuałów. Osobę borykającą się z owym zaburzeniem charakteryzują natrętne powracające myśli bądź czynności ( kompulsje), którym trudno się powstrzymać ponieważ jej zaniechanie wiąże się z silnym odczuciem lęku i niepokoju. Kolejnym zaburzeniem wchodzącym w grupę zaburzeń nerwicowych są inne zaburzenia lękowe takie jak lęk paniczny czy zaburzenia depresyjne. Zaburzenia nerwicowe objawiają się również pod postacią somatyczną jako zaburzenia hipochondryczne jak i uporczywe bóle psychogenne. Bóle głowy, duszność, kłucie w klatce piersiowej to najczęstsze objawy występujące pod postacią somatyczną . Potocznie nazywana nerwica to również zaburzenia adaptacyjne, reakcje na ciężki stres, dezorganizacja organizmu która upośledza jego funkcjonowanie. W tej grupie zaburzeń również swoje miejsce mają zaburzenia dysocjacyjne. Które mogą objawiać się między innymi w utracie pamięci i wymazywaniu wspomnień często dotyka to osób po traumie.

Każdy z typów zaburzeń nerwicowych charakteryzuje się innymi objawami. Aczkolwiek wspólnym objawem dla wszystkich jej rodzajów jest towarzyszące odczucie lęku , niepokoju i napięcia, które wiąże się z cierpieniem.





Będę doskonały, będę perfekcyjny!

Czy Nerwica pod kątem perfekcjonizmu może być atutem w osiągnięciu sukcesu ?Należy dokonać rozróżnienia na neurotyczny perfekcjonizm i normalny. Bycie dokładnym, ambitnym i pracowitym to nic złego. Należy jednak pamiętać aby nie przekroczyć tej cienkiej linii i nie wpaść w pułapkę. Perfekcjonizm to cecha osobowości, aczkolwiek gdy występuje ona w większym nasileniu może destrukcyjnie wpływać na funkcjonowanie danej osoby i upośledzać jej funkcjonowanie w społeczeństwie.

Osoby perfekcyjne często stawiają sobie wygórowane cele i dążą do ich realizacji, często też odnoszą sukces w tej sferze lecz w znacznym stopniu odbija się do na ich zdrowiu psychicznym i fizycznym. Kierują się twierdzeniem ,, muszę..”, ,, powinienem..”, ,, wszystko albo nic...”, narzucając sobie wiele obowiązków i nakazów są przeciążone i zmęczone.


Mogą wiele osiągnąć i dojść daleko, jednak mimo znacznych sukcesów nigdy nie są z siebie dostatecznie zadowolone. Nie odczuwają radości życia bo chcą coraz więcej i więcej. Często odczuwają ulgę, że już coś skończyły zamiast cieszyć się z osiągnięcia. Nie potrafiąc się cieszyć z tego co osiągnęły. Porównywanie się z innymi, ciągle napięcie, lęk, objawy psychosomatyczne. Początkowy perfekcjonizm jako cecha może się przerodzić w zaburzenia osobowości. Podwyższone standardy sprawiają, że wymaga perfekcjonizmu nie tylko od siebie ale i od innych. Nieustana presja ma swoje odbicie nie tylko w odczuwanym komforcie psychicznym ale również w relacjach interpersonalnych.


Jaki związek nerwica może mieć z wysoką ambicją ?

Wygórowana ambicja często jest powodem utartych schematów i wykształconych przekonań z dzieciństwa. Wdrukowany schemat ,, Tylko gdy osiągnę sukces będę coś wart” prowadzi do chęci udowodnieniu tego sobie i całemu światu, że jestem wartościowym człowiekiem. Niestety często takie podejście prowadzi do wielu zaburzeń sfery psychicznej. Zbyt duża rozbieżność między ,, ja idelanym” stawianymi sobie celami, obrazem siebie w perfekcyjnym wymiarze od ,, ja realnego” prowadzi do zaburzeń depresyjnych, generuje lęk a również może być przyczyną nerwicy jak i zaburzeń osobowości.




Jak sobie radzić z nerwicą

W pierwszej kolejności skonsultować się z lekarzem psychiatrą, który postawi prawidłową diagnozę. Kluczowe jest podjęcie leczenia zarówno farmakologicznego jak i psychoterapeutycznego. Pracując terapeutycznie z psychoterapeutą pacjent przechodzi proces, w którym uświadamia sobie powody odczuwalnych emocji, wypracowuje nowe sposoby reagowania i myślenia które dają możliwość lepszych korzystniejszych działań. A podjęta praca spowoduje, iż pozbędziesz się towarzyszącego pędu i niepokoju. A co najważniejsze będziesz czuć się lepiej sam ze sobą, a każda czynność cel która osiągniesz i zrealizujesz da więcej satysfakcji i zadowolenia.



Czy osoby z nerwicą mają problem z nawiązywaniem i podtrzymywaniem relacji?

Głównymi dolegliwościami zaburzeń nerwicowych jest niepokój drażliwość, lęk to w znacznym stopniu odbija się na relacjach interpersonalnych. Osoba cierpiąca na owe zaburzenia często nie rozumie swoich uczuć i emocji a jednocześnie idących za tym zachowań. Tym samym nie jest rozumiana przez innych, czuje się źle w relacjach a skutkiem tego jest jej wycofanie społeczne.


Jak reagować gdy odsuwają się od bliskich?

Fundamentalna jest akceptacja, akceptowanie uczuć, emocji i doznań osoby chorej. Danie je prawo do odczuwania przeżywanych emocji. Wsparcie i bycie obok w razie potrzeby. Efektywna jest również psychoterapia i konsultacja problemu ze specjalistą. Pracując z psychoterapeutą wgląd owo, wypracowując pożądane umiejętności pacjent osiąga komfort psychiczny, akceptacje siebie większą satysfakcję z życia i swoich osiągnięć. Kluczowym jest szybkie reagowanie, dostrzeżenie problemu i podjęcie pracy nad ową trudnością. Tylko uświadomienie sobie powodów odczuwalnych emocji, wypracowanie nowych sposobów reagowania i myślenia da możliwość lepszych korzystniejszych działań. A podjęta praca spowoduje, iż osoba chora pozbywa się towarzyszącego pędu i niepokoju. Wyzbywa się obsesyjnych myśli i wciąż stawianych sobie nakazów i wymagań. A co najważniejsze może poczuć się lepiej sam ze sobą, a każda czynność cel która osiągnie i zrealizuje da więcej satysfakcji i zadowolenia. A czy to nie o to chodzi by żyć pełnią życia? Żyjemy dla siebie aby z życia czerpać pełnie przyjemności.


pozdrawiam serdecznie psycholog, psychoterapeuta Klaudia Put


Jeśli zauważać u siebie trudności, potrzebujesz wsparcia zapraszamy na wstępną konsultacje.


rejestracja pod numerem telefonu 505125623



10 wyświetlenia0 komentarz

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie